strona główna

 

 

 

 Warsztaty Laboratorium Edukacji Twórczej Centrum Sztuki Współczesnej

 

 Wykorzystanie technik komunikacji społecznej w ochronie przyrody

 

 
 

 program 2003

 

 

 sesje  i       
 konferencje

 

 

 warsztaty

 

 

 konkursy

 

 

 wystawy  i
 ekspozycje

 

 

 festyn

 

 

 inne

 kalendarz

 historia

 foto

 partnerzy

 patronat

 linki

 kontakt

WYKORZYSTANIE TECHNIK KOMUNIKACJI SPOŁECZNEJ
W OCHRONIE PRZYRODY


Opis programu:

    Szkolenie składa się z 6 części (trwających 4 dni każda). Zaprezentowane będą konkretne przykłady konfliktów społecznych związanych z ochroną przyrody w polskich parkach narodowych i ich złożoność na tle konkretnej społeczności.
    Kurs Praktycznej Ochrony Przyrody realizowany jest we współpracy z Centrum Edukacji Przyrodniczo-Ekologicznej w Ogrodzie Botanicznym PAN w Powsinie. Program powstał w związku z wprowadzeniem nowej ustawy o dostępie do informacji i udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawach dotyczących ochrony środowiska.
    Organizowane szkolenie dotyczy edukacji w zakresie ochrony przyrody i komunikacji społecznej w tej dziedzinie. Podnosi kwalifikacje, umiejętności w zakresie metod prowadzenia edukacji ekologicznej oraz komunikacji społecznej osób związanych zawodowo z ochroną przyrody, jak również społeczności lokalnych podejmujących działania w tym kierunku. W trakcie szkolenia przedstawione są podstawowe problemy dotyczące komunikacji społecznej oraz znaczenie dialogu społecznego przy godzeniu interesów różnych grup społecznych w skutecznej ochronie dziedzictwa przyrodniczo-kulturowego.
    Aktywizowanie społeczności lokalnych wokół ochrony i racjonalnego wykorzystania zasobów przyrodniczo-kulturowych w kierunku rozwoju zrównoważonego.

Program:

Zajęcia mają charakter wykładów, zajęć terenowych, ćwiczeń i warsztatów.

  1. Komunikacja społeczna w ochronie przyrody:
    • dynamika zmiany - mechanizm wprowadzania zmian i reguły skutecznego działania w procesie zmiany, budowanie koalicji na rzecz osiągnięcia wspólnego celu, rola lidera w stymulowaniu zmian,
    • konflikt - techniki wspomagające efektywne zarządzanie konfliktami i ich rozwiązanie oraz procedury nieagresywnego rozwiązywania konfliktu, umiejętność negocjacji,
    • porozumiewanie się - świadomość własnych atutów i ograniczeń w zakresie umiejętności społecznych, efektywna komunikacja, najczęstsze przyczyny złej komunikacji,
    • stres - funkcjonowanie ludzi w sytuacji stresu - zniekształcenie percepcji, techniki radzenia sobie z napięciem emocjonalnym w kontaktach społecznych, znaczenie "inteligencji emocjonalnej", umiejętność asertywnego reagowania w sytuacji nacisków i agresji.
  2. Postawy ochrony przyrody - czym jest, a czym nie jest ochrona przyrody, podstawy prawne i formy ochrony przyrody, stan i perspektywy ochrony przyrody w Polsce, program NATURA 2000 i ochrona ginących gatunków flory polskiej - banki genów.
  3. Poszukiwanie informacji o przyrodzie - zasady gromadzenia i wymiany informacji, przepisy prawne, zasoby dydaktyczne parków narodowych, krajobrazowych i ogrodów botanicznych na wybranych  przykładach.
  4. Zasoby przyrodnicze i kulturowe w strategiach rozwoju lokalnego.
  5. Planowanie i finansowanie ochrony przyrody.
  6. Specyficzne formy i metody edukacji ekologicznej w parkach narodowych.

harmonogram i formularz zgłoszenia (Word 128 kB)
 



Uczestnicy:

 

Przedstawiciele organizacji pozarządowych, nauczyciele, pracownicy parków, pracownicy administracyjni ochrony środowiska. Do udziału w szkoleniu zapraszamy reprezentantów różnych instytucji, aby umożliwić wymianę doświadczeń i metod pracy pomiędzy ludźmi zawodowo związanymi z edukacją ekologiczną i ochroną środowiska.



Termin:

 

marzec - październik 2003 r.



Miejsce:

 

Centrum Edukacji Przyrodniczo - Ekologicznej, Ogród Botaniczny PAN, Powsin oraz tereny wybranych parków narodowych.



Cel:

     

Przedstawienie podstawowych problemów dotyczących komunikacji społecznej w ochronie przyrody oraz  podkreślenie rosnącego  znaczenia dialogu społecznego przy godzeniu interesów różnych grup społecznych w skutecznej ochronie dziedzictwa przyrodniczo-kulturowego.